در صنعت آسانسور ایران، تأمین قطعات یکی از چالشهای مهم و تعیینکننده در کیفیت، قیمت و زمان اجرای پروژههاست.
این تأمین به دو مسیر اصلی وابسته است: استفاده از تولیدات داخلی یا واردات قطعات از برندهای خارجی.
در تأمین داخلی، بسیاری از قطعات مانند کابین، درب، ریل و تابلو فرمان توسط شرکتهای ایرانی تولید میشوند.
این مسیر مزایای مهمی دارد:
قیمت مناسبتر، دسترسی سریعتر، خدمات پس از فروش قابل اتکا، و حمایت از تولید ملی.
با این حال، کیفیت برخی قطعات داخلی ممکن است با نمونههای خارجی قابل رقابت نباشد، بهویژه در پروژههای خاص یا بلندمرتبه.
در مقابل، واردات قطعات از برندهای معتبر جهانی مانند زیلابگ، مونتاناری، سانیو، امکان بهرهگیری از تکنولوژیهای پیشرفته، دوام بالاتر و عملکرد دقیقتر را فراهم میکند.
اما این مسیر با چالشهایی همراه است:
هزینههای بالای ارزی، زمانبر بودن ترخیص، نیاز به مجوزهای رسمی، و ریسکهای ناشی از تحریم یا نوسانات بازار ارز.
در پروژههای عمومی و مسکونی، استفاده از قطعات داخلی باکیفیت میتواند انتخابی اقتصادی و قابل اتکا باشد.
اما در پروژههای لوکس، بیمارستانی یا برجهای بلند، واردات قطعات کلیدی مانند موتور یا تابلو فرمان ممکن است توجیهپذیر باشد.